كروسينسكى ( مترجم : مهراب اميرى )
288
ده سفرنامه ( فارسى )
دوران قديم ايران است كه گزنفون از آنها ياد مىكند و مىنويسد كه در حال تاخت با تيرى شكارى را از پاى درمىآوردند و افراد صديق و راستگويى بودند ولى ايرانيها هيچگاه از گذشته خود ستايش نمىكنند و ظاهرا اين خصيصه از غرور ملى آنها مايه گرفته است . يك بار من بهطور جدى كه آيا ايرانيها در سوارى ورزيدهترند يا تركها ، با ايرانيها درگير شدم آنها بهطور مسخرهآميزى از مهارت و ورزيدگى خود در سوارى سخن به ميان كشيدند و از سوارهنظام ملتهاى ديگر با تحقير و انتقاد ياد مىكردند و آنها هميشه مىگفتند ممكن است كه پيادهنظام شما از ما قوىتر باشد ولى سوارهنظام ما در دنيا در رديف اول قرار دارد و هيچ قدرتى در مقابل آنها قادر به مقاومت نيست . در حقيقت سواركاران ايرانى افراد شجاعى هستند كه در رده بهترين سواركاران دنيا قرار دارند آنان بدون بيم و هراسى به هرجا كه بخواهند اسب مىتازند و در كوهها و صخرهها پذيراى هرگونه خطرى هستند هنگامى كه بر پشت زين مىنشينند بيش از صد نوع فنون سواركارى به كار مىگيرند ليكن در مهار كردن اسب تجربهاى ندارند و هميشه از يك نوع دهنههاى خشن و زمخت استفاده مىنمايند . بهطور كلى سربازان ايرانى افرادى فعال و جانباز و شجاع مىباشند . بيشتر ايلخى وليعهد در اين فصل در چراگاههاى مخصوص و سرزمينهاى علفخيز كشور پرورش داده مىشوند بطورى كه گفته مىشود تنها سه هزار سرباز در حال حاضر در ساخلو تبريز مستقر هستند بنا به گفته وزير شاهزاده قشون آماده به خدمت شاهزاده به قرار زير است :